Προβλήματα στην καθημερινότητα ενός εθελοντή (Μέρος 1ο)

Θα ήθελα να τονίσω οτι στο παρακάτω άρθρο όσα αναφέρονται είναι ιδιαίτερα σοβαρά καθώς έχουμε να κάνουμε με ζωές ανθρώπων. Αφορούν τους πολίτες, τους εθελοντές και τους επαγγελματίες. Επίσης είναι όλα αληθινά, στο ακέραιό τους, διαλεγμένα από τα χρόνια ως εθελοντής σε διάφορες ομάδες πολεμώντας για έναν καλύτερο κόσμο. Μερικοί ίσως θιχτούν από τα παρακάτω αλλά πριν εκφέρουν άποψη, θα ήθελα να σκεφτούν τι κάνουν οι ίδιοι για να σώσουν μια ζωή αλλά και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερα για να σωθούν παραπάνω ζωές. Χωρίς ιδιαίτερη ανάλυση θα αναφερθώ και σε άλλα αλληλένδετα προβλήματα όπως οι έλληνες οδηγοί που τους ανήκει ο δρόμος, ασυνείδητοι, αργόσχολοι αλλά και μεθυσμένοι ένστολοι εν ώρα υπηρεσίας. Όλα αυτά θα έρθουν σε συνέχεια αυτού του άρθρου, τις επόμενες μέρες.

Προσωπικά ασχολούμαι με τον εθελοντισμό αρκετά χρόνια, σε διάφορες μορφές του. Είτε ως ασυρματιστής, είτε ως εθελοντής πυροσβέστης, είτε ως διασώστης, είτε ως κάτοχος οχήματος 4×4 που βοηθάω ανθρώπους που έχουν χαθεί ή κολλήσει στο βουνό και άλλα. Η τρέλα αυτή με ακολουθεί σε όλες τις χώρες του κόσμου, όπου και αν μένω (Πιστοποιήσεις πρώτων βοηθειών, δασοπυρόσβεσης, ραδιοερασιτέχνη κ.α. σε Ελλάδα και Ιαπωνία). Σε όλες τις χώρες λοιπόν, όσοι εμπλέκονται με ομάδες / φορείς / υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης, φέρουν αναγκαστικά και κάποιον ασύρματο. Θα θίξουμε, λοιπόν, μερικά θέματα που είναι απαραίτητα για τον κάθε εθελοντή που κάνει χρήση ασυρμάτου. Παρακάτω θα δώσουμε μερικά αστεία παραδείγματα αλλά και μερικά επικίνδυνα που γίνονται κατα καιρούς. Όλα όσα θα διαβάσετε είναι αληθινά, γίνονται πολλές φορές και δυστυχώς κοστίζουν.

Τι είναι ο ασύρματος

Απείρως περιληπτικά , κάθε ασύρματος αποτελείται απο τρία βασικά μέρη. 1) κεραία 2) κυρίως σώμα 3) μπαταρια. Η κεραία στέλνει και λαμβάνει τα σήματα (κύμματα) τα οποία μεταφράζονται σε ομιλίες. Το κυρίως σώμα ελέγχει την δύναμη εξόδου, την συχνότητα, φωτεινότητα και άλλες βασικές λειτουργίες, όπως το SQUELCH. Η λειτουργία αυτή εξουδετερώνει το λεγόμενο φύσημα της συχνότητας ώστε να ακούγεται καθαρά η ομιλία. Αν ακούμε τον συνομιλιτή με διακοπές (άρα δε περνάνε τα σήματα) κατεβάζουμε το SQUELCH για να διευκολύνουμε την λήψη μας. Η μπαταρία, δίνει ζωή στο όλο σύστημα. Αν ο ασύρματος είναι βάσεως ή σε όχημα, δεν χρειάζεται η μπαταρία καθώς λαμβάνει ρεύμα απο την παροχή.

IMG_20170706_152010.jpg
6 Ιουλίου 2017, 15:20. Μετά την πυρκαγιά στο Κρυονέρι Αττικής

Εθελοντές, νομοθεσία, προβλήματα.

Θα εστιάσουμε σε μερικά βασικά θέματα και λάθη που γίνονται κατα τις διαβιβάσεις, είτε γίνονται πάνω στον πανικό είτε σε χαλαρό ρυθμό, ώστε αυτά να λυθούν. Αυτά γίνονται καθώς πολλές φορές δεν υπάρχει η εκπαίδευση και η οργάνωση αλλά κυρίως δεν υπάρχει η θέληση να σταματήσουν τα κακώς κείμενα. Ο σωστός ασυρματιστής, ο λεγόμενος ραδιοερασιτέχνης, αποτελεί βοήθεια για το κράτος, σε όλα τα επίπεδα. Έχει διαβάσει, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια, έχει κάνει πρακτική, έχει δώσει τα στοιχεία του (ονοματεπώνυμο, κατοικία, έτος γέννησης κτλ ) στο Υπουργείο Μεταφορών και τέλος, έχει δώσει εξετάσεις. Φέρει πάντα μαζί του την ειδική ταυτότητα που δηλώνει το ποιός είναι. Τι γίνεται όμως με τους ανθρώπους που δεν έχουν δώσει εξετάσεις αλλά απασχολούν τις συχνότητες για άλλους λόγους; Προφανώς δε μιλάω για τους παράνομους, τους κακεντρεχείς, τους απολίτιστους (όπως τους αποκαλώ εγώ) οι οποίοι επίτηδες δυσκολεύουν το έργο του κράτους. Όσοι θέλουν να ασχοληθούν με ομάδες εκτάκτων αναγκών, θα πρέπει να παρακολουθήσουν τουλάχιστον κάποια σεμινάρια, ώστε να μαθουν να μιλούν στο εκάστοτε κέντρο. Η όλη υπόθεση απαιτεί ωριμότητα.

Παρακάτω θα δώσω την προσωπική μου εμπειρία, μήπως και αλλάξει κάτι τα επόμενα χρόνια. Ο νόμος τα έχει προβλέψει όλα, αλλά δυστυχώς δεν εφαρμόζεται. Συνυπεύθυνοι είναι όλοι. Το εκάστοτε κέντρο, θα πρέπει να διορθώνει ή να απαγορεύει την εκπομπή σε σταθμούς ή άτομα που δε γνωρίζουν να συνομιλούν με αυτό. Επίσης, αντίστοιχο μερίδιο ευθύνης έχουν οι εθελοντικές ομάδες καθώς θα πρέπει να εκπαιδευτούν πριν βγουν να διαβιβάσουν. Δε γίνεται να μιλάμε ανάρμοστα, με λάθη ή να καταλαμβάνουμε την συχνότητα όταν κινδυνεύουν ζωές. Θα δώσουμε παραδείγματα παρακάτω.

Κάθε φορά, μα ΚΆΘΕ ΦΟΡΆ, που θα διαβιβάσει το κέντρο, είναι για έκτακτη ανάγκη. Δεν είναι αστείο, ούτε θα πρέπει να το εκλαμβανουμε ως τέτοιο. Άρα λοιπόν, ΑΠΟ και ΠΡΟΣ το κέντρο πρέπει να γίνει μια άψογη, σύντομη και περιεκτική διαβίβαση ώστε να κινηθούν όλες οι ομάδες γρήγορα και σωστά.

Χρόνοι διαβίβασης

Ο χρόνος διαβίβασης είναι σημαντικός για όλους. Για τους πολίτες που βρίσκονται σε κίνδυνο ή απόγνωση, για το κέντρο αλλα και για τους ανθρώπους που θα σπεύσουν στο σημείο (εθελοντές ή μη). Ξέρετε πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο χρόνος; Ξέρετε οτι υπάρχουν συμβάντα που αν ΔΕ φτάσουμε στα πρώτα 7 λεπτά, απλά ΔΕ πλησιάζουμε στο συμβάν; Θα αναφερθώ σε άλλο άρθρο για τους Έλληνες οδηγούς που επιδιώκουν να εμποδίζουν την διέλευση των οχημάτων έκτακτης ανάγκης το οποίο κοστίζει σε ανθρώπινες ζωές.

IMG_20181102_101303
7 Σεπτεμβρίου 2017. 16:03 Πυρκαγιά σε όχημα πλησίον της Ε75.

Ας υποθέσουμε ένα τυχαίο συμβάν, μια πυρκαγία, όπου δεν απειλείται πολίτης, σπίτι, ζώα κτλ. Μια απλή πυρκαγία. Αν το κέντρο – όχημα κάνουν 3 λεπτά να συνεννοηθούν, αυτό σημαίνει οτι το τρίτο όχημα θα έχει ενημερωθεί πλήρως 9 λεπτά αργότερα! (Το συμβάν και οι παραπάνω χρόνοι διαβίβασης είναι τυχαίοι και χρησιμοποιούνται μόνο για το παράδειγμα το οποίο τελειώνει εδώ.)

Τι σημαίνουν 9 λεπτά;

“Στο πρώτο λεπτό, η πυρκαγιά σβήνει με ένα (1) ποτήρι νερό. Στο δεύτερο λεπτό, με ένα (1) κουβά νερο. Στο τρίτο λεπτό, με ένα (1) τόνο νερό!!” Αυτό δε το βγάζω εγώ από το κεφάλι μου, το διδασκόμαστε στο Πυροσβεστικό Σώμα, είναι καταγεγραμμένο, έχουν γίνει μελέτες και υπάρχουν βίντεο! Άρα; Τι κάνουμε; Δεν χάνουμε χρόνο!

Όταν μας καλεί το κέντρο, απαντάμε “διαβιβάστε!” και όχι “διαβίβασε / ναι / ακούει / τι” κτλ. Μιλάμε πάντα στον πληθυντικό από σεβασμό στην συχνότητα. Δεν είμαστε σε προσωπική συχνότητα για να μιλήσει ο “Μητσάρας” από την “Κάτω Αχλαδούλα” στον συμπέθερο.

Επίσης όταν καλούμε το κέντρο δε λέμε “την καλησπέρα μου”. Αυτα ανήκουν σε κάποια νυχτερινά μαγαζιά γεμάτα καπνό, που βρίσκονται σε υπόγεια, χωρίς κανόνες υγιεινής, κανόνες προστασίας και άλλα.

Δεν αρχίζουμε τα “ααααα…. εεεεεεεε” κτλ. Αντίθετα, κάνουμε άψογη, σύντομη και περιεκτική διαβίβαση.

Δεν αντιμιλάμε στο κέντρο! Δυστυχώς έχει τύχει και αυτο (πυρκαγιά στα Δικαστικά Μαραθώνα, 27 Σεπτεμβρίου 2018). Το κέντρο κάνει τη δουλειά του, εμείς τη δική μας! Αυτοί είναι οι ρόλοι και δεν αλλάζουν! Όταν το κέντρο διαβιβάσει κάτι, αποτελεί εντολή. Δεν την αμφισβητούμε! Την ακολουθούμε κατα γράμμα. Στην σπάνια περίπτωση που αποδειχθεί κάποια ανωμαλία σε αυτά που λέει το κέντρο με αυτό που βλέπουμε, ενημερώνουμε το κέντρο για την κατάσταση που βλέπουμε και όχι τι θα θέλαμε. Έτσι το κέντρο κρίνει την συνέχεια των κινήσεων μας.

Οι μαγικές λέξεις “ορθόν – αρνητικόν”… Μεγάλη προσοχή χρειάζεται να ΜΗΝ διαβιβάζουμε “θετικόν” καθώς μέσα στον πανικό, σειρήνες, τρέξιμο, λαχάνιασμα κτλ ακούγεται ως “αρνητικόν”.  Εύκολα κατανοούμε την σημασία των δύο αυτών λέξεων στην περίπτωση που το κέντρο καταλάβει το “θετικόν” ως “αρνητικόν” σε ερώτησή του αν κινδυνεύουν ζωές.

Ένας άλλος λόγος που αποτελεί πρόβλημα έιναι η αναμονή και η ψυχραμία που εκλείπουν τις δύσκολες στιγμές. Πατάμε το press, περιμένουμε λίγα δευτερόλεπτα και ύστερα μιλάμε. Έτσι, προλαβαίνει να φτάσει το σήμα, να μας ακούσει το κέντρο δηλαδή.

Αφού λοιπόν κατανοήσουμε αυτά , μπορούμε να μειώσουμε τον χρόνο διαβίβασης σε μερικά δευτερόλεπτα! Οι λέξεις είναι συγκεκριμένες και η διαδικασία κινείται ομαλά.

Σε περιπτώσεις υψίστου κινδύνου, φωνάζουμε MAYDAY-MAYDAY-MAYDAY (μεταφράζεται ως ΕΠΕΙΓΟΝ – ΕΠΕΙΓΟΝ – ΕΠΕΙΓΟΝ). Η εκπομπή γίνεται όσο πιο καθαρά μπορούμε, γι αυτό επαναλαμβάνεται τρεις φορές. Για να είναι σίγουρο οτι η εκπομπή θα περάσει στον λήπτη. Η χρήση αυτού γίνεται ΜΟΝΟ σε εξαιρετικά δύσκολες περιπτώσεις όπου κινδυνεύει ΆΜΕΣΑ η ζωή μας και δεν μπορούμε να διαφύγουμε από τον κίνδυνο. Η άσκοπη χρήση αυτού φέρει τις ύψηστες κυρώσεις που μπορούν να επέλθουν. 

Άλλα προβλήματα είναι τα εξής:

  1. Ο ομιλητής να είναι πολύ κοντά στο μικρόφωνο νομίζοντας οτι έτσι θα τον ακούσουν καλύτερα.
  2. Πολυλογία και πληροφορίες άσχετες με το συμβάν ή που μπορεί να τις χρειάζεται το κέντρο. (πχ είναι ανούσιο να ενημερωθεί το κέντρο για το οτι θα γίνει κατάσβεση πυρκαγιάς μιας και γι αυτο κληθήκαμε!)
  3. Να προσέχουμε να μην μιλάμε όλοι μαζί γιατί τελικά δεν μεταβιβάζεται κανένα μήνυμα!
  4. Να μιλάμε με πλάτη στον άνεμο με αποτέλεσμα να κάνει θόρυβο στο μικρόφωνο.
IMG_20170830_002625.jpg
30 Αυγούστου 2017. 00:26 Επιτέλους πίσω στο κλιμάκιο.

 

Τέλος θέλω να θίξω ένα τεράστιο θέμα ανωριμότητας απο πλευράς των εθελοντών – επαγγελαμτιών αλλά και των υπεύθυνων φορέων στα ανώτερα στρώματα. Η συχνότητες επικοινωνίας είναι για έκτακτες ανάγκες και δεν νοείται να μπαίνουν τραγούδια ή να ακούγονται άναρθρες κραυγές από τα ηχεία των οχημάτων μας ή των κλιμακίων μας. Πόσο μάλλον όταν οι πολίτες περνάνε δίπλα από ένα όχημα που φέρει τον τίτλο του “πυροσβεστικού” καθώς στον ασύρματο ακούγεται ο γνωστός “άγνωστος” που είναι μόνιμα μεθυσμένος εν ώρα υπηρεσίας. Ποια εικόνα θα σχηματίσει ο πολίτης για κάτι που όλοι προσπαθούμε να χτίσουμε επενδύοντας ατελείωτες ώρες μέσα στην ζέστη, ιδρωμένοι, φυλάσσοντας το δάσος; Ο πολίτης αδιαφορεί και ΔΕΝ ξέρει να ξεχωρίζει το όχημα του Π.Σ. από το εθελοντικό αλλά ΟΎΤΕ τον ενδιαφέρει, όλοι το ξέρουμε. Βλέπει μια στολή και απαιτεί διάφορα πράγματα στο όνομα αυτής, ανεξάρτητα αν ισχύουν ή όχι. Δεν πλησιάζει τα πιο ζωηρά όνειρα το τι δουλειά ρίχνουν οι εθελοντές για να πετύχουν ένα σωστό επίπεδο για να σταθούν ισάξια δίπλα στο Π.Σ. και μερικοί να τα γκρεμίζουν όλα τόσο γρήγορα. Πληγώνει η αδιαφορία των υπεύθυνων να δώσουν μια σωστή εικόνα. Τους πολίτες προσπαθούμε να διαφυλάξουμε ώστε να μας εμπιστευτούν με την σειρά τους, όχι να τους διώξουμε μακριά μας.

Προσωπικά θεωρώ οτι οι εθελονες θα έπρεπε / πρέπει να είναι καλύτεροι από τους επαγγελματίες γιατί σε μεγάλο βαθμό οι εθελοντες το κάνουν με αγάπη και μεράκι. Είναι συνειδητή επιλογή σε καθημερινή βάση, χωρίς να του επιβάλλει κάποιος κάτι και χωρίς να πληρώνεται. Από επιλογή ο εθελοντής αφήνει πίσω την γυναίκα, τα παιδιά του και την βολή του, χρησιμοποιώντας τα χρήματά του για να πάρει τα απαράιτητα, στερώντας συχνά, τις οικογενειακές ανέσεις. Στην αντίπερα όχθη, προφανώς ο επαγγελματίας που κάνει τη δουλειά του με αγάπη, είναι άπιαστος, αποτελεί παράδειγμα και τον ξέρουν ακόμη και οι πέτρες! (Ονόματα δε λέμε αλλά όλοι τους ξέρουμε! Σας ευχαριστούμε!)

Να με συγχωρέσετε για το μέγεθος του κειμένου αλλά δυστυχώς δεν χωράνε όλα σε μια παράγραφο. Επιπρόσθετα, προσπάθησα να τα εξηγήσω με απλό τρόπο ώστε να γίνουν όλα αντιληπτά ακόμη και απο τους νέους εθελοντές που ξεπηδούν κάθε χρόνο.

Η συνέχεια σε λίγο…

One thought on “Προβλήματα στην καθημερινότητα ενός εθελοντή (Μέρος 1ο)

Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: